پیش‌فرمولاسیون و مواد اولیهزمان مطالعه: ۱۳ دقیقه

رئولوژی فرمول: از رفتار شِبه‌پلاستیک تا حلقه تیکسوتروپی

رئولوژی فرمول: از رفتار شِبه‌پلاستیک تا حلقه تیکسوتروپی

وقتی فرمولاتوری می‌گوید «ویسکوزیتهٔ این ژل ۴۰ هزار است»، در واقع فقط یک نقطه از یک منحنی را گزارش کرده است. آن عدد در دور مشخص، با اسپیندل مشخص و در دمای مشخص به دست آمده و اگر شرایط تغییر کند، عدد هم تغییر می‌کند. رئولوژی، علم همین منحنی است: رفتار ماده در برابر نیروی برش، در سرعت‌های مختلف و در طول زمان.

این مقاله رئولوژی را از زاویهٔ تصمیم عملی بررسی می‌کند: چرا ژل شما در قوطی سفت است و در دست شل می‌شود، چرا سرم شما پس از پرکردن در پمپ کار نمی‌کند، و چرا دو فرمول با ویسکوزیتهٔ یکسان، حس کاملاً متفاوتی دارند. در پایان، روش خواندن منحنی جریان و چند آزمون ساده که بدون تجهیزات پیچیده قابل اجرا هستند، ارائه می‌شود.

رئولوژی چه چیزی را تعیین می‌کند

رئولوژی سه چیز را در محصول تعیین می‌کند: پایداری فیزیکی، رفتار در حین مصرف و رفتار در فرایند تولید. در پایداری، ویسکوزیتهٔ فاز پیوسته سرعت حرکت قطرات یا ذرات را کنترل می‌کند و از خامه‌ای شدن و رسوب جلوگیری می‌کند. در مصرف، رفتار در سرعت‌های پایین (ریختن، برداشتن با انگشت) و سرعت‌های بالا (مالش روی پوست) تعیین‌کنندهٔ حس است. در تولید، رئولوژی بر پمپاژ، پرکردن و رفتار در تانک اثر می‌گذارد.

به همین دلیل، انتخاب اصلاح‌کنندهٔ رئولوژی را نمی‌توان جدا از بسته‌بندی و فرایند انجام داد. ژلی که برای شیشهٔ دهان‌گشاد عالی است، در پمپ ممکن است کار نکند؛ سرمی که در آزمایشگاه با همزن ساده ساخته می‌شود، در تانک بزرگ ممکن است ساختار متفاوتی بگیرد. رئولوژی، نقطهٔ تلاقی فرمول، بسته‌بندی و تولید است.

سه رفتار پایه

سه رفتار پایه را باید از هم تشخیص داد، چون هر کدام به نوع متفاوتی از اصلاح‌کننده نیاز دارند. رفتار نیوتنی، ویسکوزیتهٔ ثابت در همهٔ سرعت‌ها دارد و در محصولات آرایشی نادر است. رفتار شبه‌پلاستیک، ویسکوزیتهٔ ظاهری را با افزایش سرعت برش کم می‌کند و رایج‌ترین رفتار در ژل‌ها و کرم‌هاست. رفتار تیکسوتروپیک، علاوه بر آن، وابسته به زمان است: ساختار در برابر برش می‌شکند و پس از حذف برش، با تأخیر بازسازی می‌شود.

  • نیوتنی: ویسکوزیتهٔ ثابت، بدون ساختار داخلی، مانند روغن‌های سبک.
  • شبه‌پلاستیک: کاهش ویسکوزیته با افزایش برش، بازگشت فوری پس از حذف برش.
  • تیکسوتروپیک: کاهش ویسکوزیته با برش و بازگشت تدریجی، مانند ژل‌های ساختاریافته.
  • رفتار رقیق‌شونده با برش همراه با تنش تسلیم: نیازمند نیروی حداقلی برای شروع جریان.

تمایز میان شبه‌پلاستیک و تیکسوتروپیک، بیشترین اهمیت عملی را دارد. در ژل شبه‌پلاستیک، ساختار بلافاصله پس از حذف برش برمی‌گردد؛ در ژل تیکسوتروپیک، بازگشت زمان می‌برد. همین تفاوت تعیین می‌کند که محصول پس از مالش، روی پوست می‌ماند یا می‌ریزد، و آیا در قوطی پس از چند بار استفاده، شکل خود را حفظ می‌کند یا نه.

صمغ‌ها: ساختار با منشأ طبیعی

صمغ‌ها گروهی از پلی‌ساکاریدهای طبیعی یا نیمه‌سنتزی هستند که در آب متورم می‌شوند و شبکهٔ ویسکوالاستیک می‌سازند. زانتان، گوار، سلولوز و مشتقات آن، آلژینات و کاراگینان از رایج‌ترین‌ها هستند. هر کدام رفتار متفاوتی در برابر برش، دما و الکترولیت دارند و همین تفاوت‌ها، انتخاب را تعیین می‌کند.

زانتان، مقاومت خوبی به الکترولیت و pH دارد و در گسترهٔ وسیعی از فرمول‌ها کار می‌کند. رفتار آن شبه‌پلاستیک قوی است و در غلظت کم، ویسکوزیتهٔ قابل توجهی می‌دهد. گوار، ویسکوزیتهٔ بالاتری در غلظت برابر می‌دهد اما حس صمغی و کشسانی بیشتری ایجاد می‌کند و در برخی فرمول‌ها پذیرفته نمی‌شود. سلولوز و مشتقات آن، حس تمیزتر و رفتار پیش‌بینی‌پذیرتری دارند و در فرمول‌های شفاف کاربرد گسترده‌ای دارند.

نکتهٔ مهم در استفاده از صمغ‌ها، هیدراته شدن کامل است. پودر صمغ اگر پیش از هیدراته شدن کامل با سایر اجزا مخلوط شود، توده‌های ژله‌ای ایجاد می‌کند که بعداً باز نمی‌شوند. روش استاندارد، پاشیدن آهستهٔ پودر روی آب در حال هم‌زدن و صبر کردن است. در مقیاس تولید، این مرحله زمان‌بر است و اگر شتابزده انجام شود، کل دسته تحت تأثیر قرار می‌گیرد.

پلیمرهای آکریلیک: کنترل دقیق‌تر

پلیمرهای آکریلیک، گروهی از اصلاح‌کننده‌های سنتزی هستند که ویسکوزیتهٔ بالا در غلظت کم می‌دهند و رفتار شفاف و پیش‌بینی‌پذیرتری دارند. آن‌ها معمولاً به pH نیاز دارند تا خنثی شوند و ساختار بگیرند. همین وابستگی به pH، هم مزیت است و هم ریسک: مزیت آنکه می‌توان ویسکوزیته را با تنظیم pH کنترل کرد، ریسک آنکه تغییر pH در طول عمر قفسه می‌تواند ساختار را بشکند.

این پلیمرها در فرمول‌های حاوی الکترولیت، حساسیت نشان می‌دهند و ویسکوزیتهٔ آن‌ها افت می‌کند. در مقابل، برخی گریدها برای مقاومت به الکترولیت طراحی شده‌اند و انتخاب درست، تفاوت زیادی ایجاد می‌کند. برای فرمول‌هایی با مواد فعال یونی، آزمون سازگاری با الکترولیت پیش از تثبیت فرمول ضروری است.

مزیت دیگر این گروه، شفافیت بالا و حس سبک است. ژل‌های آکریلیک، شفافیت خوبی می‌دهند و در سرم‌ها و ژل‌های آبرسان محبوب‌اند. در مقابل، در برخی فرمول‌ها حس «کشسانی» و باقی‌ماندهٔ سطحی ایجاد می‌کنند که با اصلاح درصد یا ترکیب با یک صمغ طبیعی کاهش می‌یابد.

سلولوزها و مشتقات

سلولوز و مشتقات آن، از پرکاربردترین اصلاح‌کننده‌ها هستند و طیف وسیعی از رفتارها را پوشش می‌دهند. برخی در آب حل می‌شوند و ویسکوزیته می‌دهند، برخی در حلال‌های آلی و برخی رفتار سطحی دارند. انتخاب گرید درست، به pH، حضور الکترولیت و حس مورد نظر بستگی دارد.

حساسیت سلولوزها به دما، نکتهٔ مهمی است: ویسکوزیتهٔ برخی گریدها با افزایش دما کم می‌شود و همین موضوع در اقلیم گرم، رفتار محصول را در انبار تغییر می‌دهد. آزمون ویسکوزیته در دو یا سه دما، تصویر کامل‌تری از رفتار واقعی می‌دهد و از تصمیم‌گیری بر پایهٔ یک عدد در دمای اتاق جلوگیری می‌کند.

خاک‌های معدنی و ژل‌های معلق

برخی خاک‌های معدنی، در آب ساختار ورقه‌ای می‌سازند و ویسکوزیته و تیکسوتروپی قابل توجهی ایجاد می‌کنند. این ساختار، برای معلق نگه‌داشتن ذرات و پیگمنت‌ها بسیار مفید است و در محصولات رنگی و ضدآفتاب کاربرد دارد. رفتار آن‌ها معمولاً تیکسوتروپیک است و همین ویژگی، امکان پرکردن و ریختن آسان را فراهم می‌کند.

چالش اصلی این گروه، حساسیت به الکترولیت و نیاز به فعال‌سازی است. اگر فعال‌سازی کامل انجام نشود، ساختار ضعیف می‌ماند و ژل واکنش نشان نمی‌دهد. در فرمول‌های حاوی نمک، ساختار می‌تواند بشکند و ذرات رسوب کنند. آزمون پایداری در دمای بالا و ارزیابی رسوب، بخشی از توسعهٔ این دسته است.

تیکسوتروپی چگونه ساخته می‌شود

تیکسوتروپی، نتیجهٔ تشکیل ساختار ضعیف و برگشت‌پذیر است. پیوندهای هیدروژنی، برهم‌کنش‌های آب‌گریز و شبکهٔ فیزیکی میان زنجیره‌های پلیمر، ساختاری می‌سازند که در برابر برش می‌شکند و پس از حذف برش، دوباره شکل می‌گیرد. هرچه این ساختار ضعیف‌تر و متحرک‌تر باشد، بازگشت سریع‌تر است.

نمودار منحنی جریان و حلقه تیکسوتروپی ژل آرایشی

برای ساخت تیکسوتروپی کنترل‌شده، معمولاً از ترکیب دو اصلاح‌کننده استفاده می‌شود: یکی برای ایجاد ویسکوزیتهٔ پایه و دیگری برای ایجاد ساختار برگشت‌پذیر. ترکیب یک صمغ با یک پلیمر آکریلیک یا با یک خاک معدنی، اغلب تیکسوتروپی بارزتری می‌دهد تا استفاده از یک جزء تنها. این ترکیب، هم پایداری را بهبود می‌دهد و هم حس را قابل تنظیم می‌کند.

نکتهٔ دوم، زمان و دمای ساخت است. اگر ساختار در دمای بالا و با برش شدید ساخته شود، ممکن است شبکهٔ قوی‌تری تشکیل شود یا برعکس، ساختار در هم بشکند. ثبت زمان اختلاط و دمای آن، تفاوت بین دسته‌های تکرارپذیر و دسته‌های متغیر را می‌سازد.

سازگاری با الکترولیت و pH

بیشتر اصلاح‌کننده‌ها به الکترولیت و pH حساس‌اند و شدت این حساسیت، تعیین‌کنندهٔ انتخاب است. در فرمول‌هایی با مواد فعال یونی، عصاره‌های گیاهی با خاکستر بالا یا بافرهای قوی، ویسکوزیته می‌تواند به‌شکل محسوسی افت کند. آزمون ساده این است که فرمول پایه را بسازید، الکترولیت را اضافه کنید و تغییر ویسکوزیته را در ۲۴ ساعت ثبت کنید.

pH هم اثر مستقیم دارد. پلیمرهای آکریلیک برای خنثی شدن به pH مشخصی نیاز دارند؛ صمغ‌هایی مانند آلژینات در pH اسیدی رسوب می‌کنند؛ برخی سلولوزها در pH بالا هیدرولیز می‌شوند. تعیین pH هدف و بازهٔ تغییر آن در طول عمر قفسه، پیش از انتخاب اصلاح‌کننده انجام می‌شود، نه بعد از شکست فرمول.

خواندن منحنی جریان

برای ارزیابی رئولوژی، یک نقطه کافی نیست. منحنی جریان، ویسکوزیته را در برابر سرعت برش نشان می‌دهد و رفتار ماده را در سرعت‌های مختلف آشکار می‌کند. سرعت‌های پایین، رفتار در قوطی و در ریختن را نشان می‌دهند؛ سرعت‌های بالا، رفتار در مالش و پخش‌شدن. منحنی بازگشت، توانایی ساختار برای بازیابی پس از برش را نشان می‌دهد.

  • منحنی صعود: ویسکوزیته در سرعت‌های افزایشی، برای فهم رفتار در مصرف.
  • منحنی نزول: ویسکوزیته در سرعت‌های کاهشی، برای دیدن هیسترزیس.
  • حلقهٔ هیسترزیس: تفاوت صعود و نزول، شاخص تیکسوتروپی.
  • آزمون تنش تسلیم: نیروی لازم برای شروع جریان.
  • آزمون زمان بازیابی: مدت لازم برای بازگشت ساختار پس از برش شدید.
اندازه‌گیری ویسکوزیته با ویسکومتر بروکفیلد در آزمایشگاه

این آزمون‌ها در آزمایشگاه‌های مجهز با رئومتر انجام می‌شوند، اما در آزمایشگاه‌های کوچک هم می‌توان نسخهٔ ساده‌ای اجرا کرد: اندازه‌گیری ویسکوزیته در دو یا سه دور مختلف با ویسکومتر چرخشی، ثبت زمان بازگشت پس از هم‌زدن شدید و مشاهدهٔ رفتار در ریختن. این داده‌های ساده، بیشتر از یک عدد ویسکوزیته اطلاعات می‌دهند و در جلسهٔ بازبینی فرمول، مبنای تصمیم مشترک می‌شوند.

حس و رئولوژی

حس محصول، ارتباط نزدیکی با رئولوژی دارد. ژلی که در دست شل می‌شود و پس از مالش آبکی می‌شود، تیکسوتروپی بالایی دارد و ممکن است مصرف‌کننده آن را «بی‌کیفیت» بداند. کرمی که در قوطی سفت است و روی پوست به‌سختی پخش می‌شود، تنش تسلیم بالایی دارد. تنظیم این دو پارامتر، بدون تغییر ترکیب شیمیایی، می‌تواند تجربهٔ محصول را کامل عوض کند.

به همین دلیل، ارزیابی حسی و اندازه‌گیری رئولوژی باید کنار هم انجام شوند. اگر پانل می‌گوید محصول «سنگین» است و منحنی می‌گوید تنش تسلیم بالاست، هر دو یک چیز را می‌گویند و راه‌حل روشن است. اگر داده‌ها هم‌خوان نباشند، احتمالاً متغیر دیگری مثل حس باقی‌مانده یا نوع امولینت دخیل است.

خطاهای رایج

  • مقایسهٔ ویسکوزیته در دورهای متفاوت، بدون ذکر شرایط اندازه‌گیری.
  • افزایش اصلاح‌کننده برای حل مشکل پایداری، بدون بررسی علت اصلی.
  • نادیده‌گرفتن حساسیت به الکترولیت و pH در فرمول‌های پیچیده.
  • استفاده از یک اصلاح‌کننده برای همهٔ محصولات، به دلیل سادگی تأمین.
  • آزمون در دمای اتاق و تعمیم آن به انبار گرم.
  • بی‌توجهی به رفتار بازگشت ساختار و اثر آن بر حس مصرف.

خطای هفتم، کپی کردن درصدها از یک فرمول دیگر است. درصد اصلاح‌کننده به سامانهٔ امولسیون، درصد فاز روغنی، نوع امولسیفایر و هدف حسی وابسته است. کپی درصد بدون کپی منطق، معمولاً به ژلی می‌رسد که یا شل است یا غیرقابل پخش.

از آزمایشگاه به تولید

در مقیاس تولید، سه متغیر بیشترین اثر را بر رئولوژی دارند: نوع و سرعت همزن، زمان اختلاط و دمای فرایند. همزن با سرعت بالا می‌تواند ساختار پلیمر را بیش از حد بشکند و ویسکوزیته را پایین بیاورد؛ همزن ضعیف می‌تواند هیدراته شدن ناقص ایجاد کند. ثبت این سه متغیر در هر دسته، بخشی از کنترل کیفیت است.

نکتهٔ دوم، انتقال از تانک به بسته است. پمپاژ با برش بالا می‌تواند ساختار را تغییر دهد و محصول پرکرده، ویسکوزیتهٔ کمتری از محصول درون تانک داشته باشد. اندازه‌گیری ویسکوزیته پس از پرکردن و مقایسه با مقدار درون تانک، این ریسک را آشکار می‌کند.

نمونه ژل‌های آزمایشگاهی و ثبت منحنی رئولوژی

نقشهٔ تصمیم: از هدف تا اصلاح‌کننده

انتخاب اصلاح‌کننده با فهرست مواد شروع نمی‌شود، با هدف شروع می‌شود. اگر هدف پایداری امولسیون است، به ساختار پایهٔ ویسکوزیته نیاز دارید که در دمای بالا هم پایدار بماند. اگر هدف تعلیق ذرات است، به تیکسوتروپی و تنش تسلیم نیاز دارید. اگر هدف حس است، رفتار در سرعت برش پایین و بالا اهمیت دارد. هر هدف، گزینهٔ متفاوتی پیشنهاد می‌کند.

پس از تعریف هدف، سه قید را بررسی کنید: pH، الکترولیت و دمای نگهداری. این سه، بیشتر گزینه‌ها را حذف می‌کنند. سپس دو گزینهٔ نهایی را در بستر واقعی آزمون کنید و علاوه بر ویسکوزیته، حس، پایداری و رفتار بازگشت ساختار را ثبت کنید. این ترتیب، وقت آزمایشگاه را کم می‌کند و تصمیم را قابل دفاع می‌سازد.

  • هدف: پایداری، تعلیق، حس یا رفتار پرکردن؟
  • قید pH: بازهٔ هدف و بازهٔ تغییر در طول عمر قفسه.
  • قید الکترولیت: حضور نمک، فعال‌های یونی و عصاره‌ها.
  • قید دما: دمای انبار، حمل و مصرف.
  • قید تجهیزات: نوع همزن و توان برش در تولید.
  • قید بسته‌بندی: روش خروج محصول و ویسکوزیتهٔ قابل قبول.

آزمون‌های سریع در کارگاه

برای تیم‌هایی که رئومتر ندارند، سه آزمون ساده اطلاعات زیادی می‌دهد. آزمون اول، اندازه‌گیری ویسکوزیته در دو یا سه دور و ثبت نسبت آن‌ها؛ این نسبت، شاخص شبه‌پلاستیسیتی است. آزمون دوم، مشاهدهٔ بازگشت ساختار پس از هم‌زدن یکنواخت: اگر سطح محصول پس از چند دقیقه صاف و براق نشد، ساختار بازنگشته است. آزمون سوم، آزمون ریختن از قاشق یا قوطی و بررسی یکنواختی جریان.

این آزمون‌ها جای رئومتر را نمی‌گیرند، اما برای مقایسهٔ نسخه‌ها و انتخاب گزینهٔ نهایی کافی‌اند. نکتهٔ مهم این است که شرایط آزمون را ثابت نگه دارید: همان ابزار، همان دما و همان زمان. با شرایط ثابت، داده‌های ساده هم قابل مقایسه می‌شوند و تصمیم‌های تیم روی زمین مشترک انجام می‌شود.

سه محصول، سه نیاز متفاوت

شامپو و محصولات شوینده

در شامپو، علاوه بر ویسکوزیته، رفتار در حضور سورفکتانت اهمیت دارد. بسیاری از اصلاح‌کننده‌ها در حضور سورفکتانت ویسکوزیتهٔ خود را از دست می‌دهند و به سامانهٔ نمک-سورفکتانت وابسته می‌شوند. تیکسوتروپی در این دسته، بر حس ریختن و پخش‌شدن اثر می‌گذارد و طراحی آن باید با آزمون کف و حس شست‌وشو همراه باشد.

ضدآفتاب و محصولات معلق

در ضدآفتاب، تعلیق فیلترهای معدنی و پیگمنت‌ها نیازمند تنش تسلیم کافی و تیکسوتروپی مناسب است. اگر ساختار ضعیف باشد، ذرات رسوب می‌کنند و یکنواختی محصول از بین می‌رود. در همین حال، ساختار بسیار قوی، پخش‌شدن روی پوست را دشوار می‌کند و حس سفیدی را افزایش می‌دهد. تعادل این دو، کار اصلی طراحی رئولوژی در این دسته است.

کرم و لوسیون

در کرم و لوسیون، رئولوژی هم از امولسیفایر و فاز روغنی می‌آید و هم از اصلاح‌کننده. تغییر یک جزء، بدون بازبینی دیگری، معمولاً به ناپایداری یا حس نامناسب منجر می‌شود. آزمون ترکیبی ویسکوزیته، پایداری و حس، در این دسته بیشترین ارزش را دارد.

معیار انتخاب نهایی

وقتی دو گزینهٔ نهایی دارید، انتخاب را بر پایهٔ سه معیار انجام دهید: پایداری در آزمون تسریع‌شده، حس در ارزیابی پانل و تکرارپذیری در تولید. اگر یکی از این سه معیار ضعیف باشد، گزینهٔ دیگر را انتخاب کنید، حتی اگر عدد ویسکوزیتهٔ آن جذاب‌تر باشد. عدد جذاب بدون تکرارپذیری، در تولید به بحران تبدیل می‌شود.

نکتهٔ پایانی این است که رئولوژی، موضوعی نیست که یک‌بار برای همیشه حل شود. با تغییر تأمین‌کننده، تغییر بسته‌بندی یا تغییر اقلیم فروش، رفتار محصول می‌تواند تغییر کند. برنامهٔ بازبینی دوره‌ای، بخشی از کنترل کیفیت است و از غافلگیری در بازار جلوگیری می‌کند؛ به‌ویژه در فصل‌های گرم که رفتار محصول در قفسهٔ فروشگاه با آزمایشگاه تفاوت دارد.

جمع‌بندی

رئولوژی، ابزار کنترل سه چیز است: پایداری، حس و رفتار تولید. برای کنترل آن، باید به‌جای یک عدد، منحنی و تاریخچه را دید، سازگاری با الکترولیت و pH را آزمود و رفتار بازگشت ساختار را جدی گرفت. این نگاه، تصمیم‌های فرمولاسیون را از حدس به مهندسی منتقل می‌کند.

برای یادگیری ساخت‌یافته، دورهٔ ویدیویی «غلیظ‌کننده‌ها، صمغ‌ها و رئولوژی» از رفتار جریان شروع می‌کند و به انتخاب سامانهٔ اصلاح‌کننده می‌رسد. در کارگاه «ژل و محصولات پلیمری»، همین منطق با ساخت نمونه و اندازه‌گیری ویسکوزیته در چند دور تمرین می‌شود.

اگر بخواهیم کل این مقاله را در یک جملهٔ اجرایی خلاصه کنیم: پیش از افزودن هر اصلاح‌کننده، هدف، سه قید اصلی و روش آزمون را روی کاغذ بیاورید. با این سه خط، بیشتر تصمیم‌های اشتباه حذف می‌شوند و آزمایشگاه شما به‌جای تکرار آزمون‌های حدسی، داده تولید می‌کند.

و در پایان، به یاد داشته باشید که رئولوژی هم مثل پایداری، یک ویژگی تدریجی است، نه یک وضعیت ثابت. محصولی که امروز خوب است، در سه ماه آینده هم باید خوب باشد؛ و این تضمین فقط با آزمون دوره‌ای و مستندسازی به دست می‌آید.

ویسکوزیته یک عدد نیست؛ یک منحنی است که می‌گوید محصول در قوطی، در دست و در تانک چه رفتاری دارد.

ادامهٔ مسیر یادگیری

آموزش‌های مرتبط با این مقاله

موضوع این مقاله در سه قالب آموزشی سایت به‌صورت گام‌به‌گام دنبال می‌شود. هر قالب را ببینید و برنامه‌اش را با زمان و سطح خودتان مقایسه کنید.


ادامه یادگیری

دوره تخصصی مرتبط: غلظت‌دهنده‌ها، صمغ‌ها و اصلاح‌کننده‌های رئولوژی

در این دوره (متوسط) ۹ ساعت در ۴ جلسه، کنترل ویسکوزیته، تیکسوتروپی و پایداری سوسپانسیون‌ها را گام‌به‌گام می‌آموزید و خروجی را به فرمولی قابل اجرا تبدیل می‌کنید.

مقالات مرتبط در همین حوزه

دکتر آریا مرادخانی، داروساز و مسئول آموزشی دوره‌های فرمولاسیون آرایشی و بهداشتی
دکتر آریا مرادخانی — داروساز و مسئول آموزشی

دربارهٔ مسئول سایت و دوره‌ها

دکتر آریا مرادخانی

داروساز، متخصص فرمولاسیون محصولات آرایشی و بهداشتی

این سایت و همهٔ آموزش‌های آن توسط دکتر آریا مرادخانی طراحی شده است؛ داروسازی که مسیر حرفه‌ای خود را از داروسازی آغاز کرد و به فرمولاسیون محصولات مراقبتی رسید. همین پیشینه باعث می‌شود آموزش بر پایهٔ محاسبه، اندازه‌گیری و آزمون بنا شود، نه بر توصیه‌های عمومی.

در این سایت سه نوع آموزش ارائه می‌شود: دوره‌های ویدیویی پیش‌ضبط‌شده، دوره‌های آنلاین زنده و کارگاه‌های حضوری. برنامهٔ هر دوره، سطح مورد نیاز و شرایط ثبت‌نام در صفحهٔ همان دوره آمده است و می‌توانید پیش از تصمیم‌گیری آن را ببینید.

  • دوره‌های ویدیویی۳۱ دورهٔ پیش‌ضبط‌شده با برنامه، محاسبات و آزمون‌های پذیرش.دیدن کاتالوگ ←
  • دوره‌های آنلاین زنده۲۰ دورهٔ تعاملی با پرسش و پاسخ مستقیم در همان جلسه.دیدن دوره‌ها ←
  • کارگاه‌های حضوریساخت محصول در آزمایشگاه، با تجهیزات و اصلاح فرمول کنار مدرس.شرایط کارگاه ←